 |
|
|
|
Ik
huil alleen als ik alleen ben
Ik heb een heel vreemd gevoel in mijn buik
Soms ben ik verdrietig,
maar weet ik niet zo goed waarom
Ik zou wel willen huilen, maar ik kan het niet
Als ik huil, gaat mijn moeder ook huilen
en dat wil ik niet
Ik heb één keer gehuild
en dat was in de klas; stom hè!
Anke:
"Van
de week heb ik een spreekbeurt
over kanker gehouden. Ik had het masker
mee, dat mijn moeder ophad toen ze bestraald
moest worden. Ik heb verteld dat ze heel stil moest blijven liggen. Omdat
ik het zo zielig vond, gaf
ik haar meestal mijn lievelingsbeer mee."
Klik hier om een
tekening van een moeder in
bed te bekijken:
Wat doet het met jou?
Ben jij ook zo verdrietig, bang en boos? Verdrietig, bang en boos zijn omdat je vader of moeder kanker heeft is heel normaal. Laten we eens kijken wat andere kinderen daarover te vertellen hebben....
Bang
Sarah:
"Ik droom wel eens dat ik alleen door het huis loop en papa en mama niet
meer kan vinden. Dan word ik huilend wakker."
Yannick:
"Gisteren droomde ik dat ik alleen in een groot wit bed lag. Het was een
soort ziekenhuisbed. Er stonden allemaal apparaten omheen. Ik had het
koud en toen kwam papa."
Letteke:
"Ik heb heel vaak buikpijn en ik ben vaak nog heel lang wakker omdat ik
niet kan slapen. Mama zegt dat dat komt omdat ik bang ben."
Verdrietig
Jurriaan:
"Toen papa moest huilen, moest ik ook huilen."
Sarah:
"Ik ben best wel vaak verdrietig, maar ik wil niet dat mijn moeder dat
ziet. Die heeft al genoeg aan haar hoofd. Als ik huil doe ik dat bij mijn
vriendin."
Leon:
"Huilen is iets voor meisjes... Meestal ga ik gewoon voetballen. Dat helpt."
Netteke:
"Vroeger danste ze altijd door de kamer en zong ze gekke liedjes. Nu kan
ze niks meer."
Boos
Tim:
"Ik begrijp het wel hoor, maar ik baal er van dat ik steeds maar rustig
moet zijn."
Bas:
"Gisteren heb ik iemand een mep gegeven. Ze scholden me uit voor kankerjoch.
Ik had het helemaal gehad."
Tim:
"Soms ben ik gewoon boos op mijn broertje. Maar ja, die kan er natuurlijk
ook niets aan doen."
Vragen
Is kanker besmettelijk?
Even iets uit de wereld helpen.... Kanker is NIET besmettelijk. Je kunt dus gewoon bij je vader of moeder in bed kruipen en ook van een hoestbui, een niesaanval of een kus krijg je geen kanker.
Is het mijn schuld?
Nog zo'n vraag die door je hoofd kan spoken... Misschien heb je ruzie gemaakt of is je vader of moeder over je fiets gestruikeld. Dat is natuurlijk vervelend, maar daar krijgt niemand kanker van. Kanker is dus NIET jouw schuld!
Waarom nou juist míjn vader of moeder?
Jorien:
"Soms denk ik wel eens: waarom moet het nou juist mijn moeder zijn?"
Op deze vraag is meestal geen antwoord te geven. Het gebeurt gewoon en dat is al verdrietig genoeg.
Gaat mijn vader of moeder nu dood?
Misschien is je opa of oma aan kanker gestorven en denk je bij kanker meteen aan doodgaan. Maar kanker en doodgaan is niet hetzelfde; je kunt ook beter worden. Je moet niet vergeten dat er een heleboel verschillende soorten kanker zijn en dat er vaak iets aan gedaan kan worden.
Kan ik iets doen om mijn vader of moeder te helpen?
Je hoeft natuurlijk niet extra lief of superbraaf te zijn, maar misschien kun je af en toe een klusje doen of zelf je kamer opruimen. Een tekening maken of een gedicht voor je vader of moeder schrijven helpt natuurlijk ook!
Sanne:
"Soms moest ik mijn vader met de afstandsbediening helpen. Dan kon hij de knoppen niet meer vinden. Het leukste vond ik als we spelletjes gingen doen."