Wat doet het met jou?

Ben jij ook zo verdrietig, bang en boos?
Verdrietig, bang of boos zijn omdat je vader of moeder kanker heeft is heel normaal. Laten we eens kijken wat anderen daarover te vertellen hebben....

Bang

  • Ik ben bang dat mijn vader doodgaat
  • Ik ben bang dat ik zelf ook kanker krijg
  • Ik weet niet waarvoor ik bang ben,
    maar ik ben het wel

Noortje:
"Tegelijk met mijn moeder kreeg ook de moeder van mijn beste vriendin kanker. Ik schrok vreselijk en ben heel lang bang geweest dat ik zelf ook kanker zou krijgen."

Stan:
"Soms ben ik bang dat ik nooit meer echt plezier kan maken. Ik zit wel in de kroeg, maar vind er eigenlijk niets aan. Mijn vrienden hebben het over drank en mooie meiden en ik zit met mijn gedachten thuis."

Verdrietig

  • Ik vind het verdrietig om haar zo ziek te zien
  • Ik zou wel willen huilen, maar ik kan het niet
  • Als ik huil, gaat mijn moeder ook huilen en dat wil ik niet
  • Ik heb één keer gehuild en dat was in de klas
  • Ik vind er allemaal niets meer aan; de wereld kan me gestolen worden

Chris:
"Ik vind het zó verdrietig om haar zo ziek te zien. Ik kan er niet tegen. Ik vind mezelf wel een ontzettende lafaard, maar het liefste zit ik bij mijn vrienden."

Vincent:
"Ik ben een paar weken niet naar mijn werk geweest. Ik zag het helemaal niet meer zitten. Mijn vader lag te kreperen van de pijn. Toekomst? Hoezo toekomst? Uiteindelijk heeft mijn baas met mij gepraat en ben ik toch maar weer begonnen."

Boos

  • Als ze kankerlijer zeggen, schop ik ze in elkaar
  • Ik loop gewoon over van kwaadheid
  • Ik ben boos omdat ik niet snap waarom mijn moeder kanker heeft
  • Waarom heeft die dokter dat niet eerder ontdekt?
  • Ik zou wel eens heel hard tegen de muur willen trappen

Chris:
"Als ik ergens niet tegen kan dan is het dat gescheld over kanker. Ze weten niet wat ze zeggen, maar intussen."

Door:
"Ik ben zo verschrikkelijk kwaad op die huisarts. Waarom heeft die stomme vent mijn moeder niet eerder naar een ziekenhuis gestuurd? Misschien was het dan nog goed gekomen. Nu gaat ze dood."

Vragen

Is kanker erfelijk?
Slechts een enkele keer is kanker erfelijk. Veel vaker is de oorzaak niet te achterhalen. Voel je zelf iets of heb je vragen over erfelijkheid, ga dan naar je huisarts.

Waarom krijgt iemand kanker?
Een moeilijk te beantwoorden vraag. Het is in ieder geval niemands schuld. Het gebeurt gewoon en dat is al verdrietig genoeg.

Gaat mijn vader of moeder nu dood?
Misschien is er een kennis aan kanker gestorven en denk je meteen dat het nu de beurt is aan je vader of moeder. Een logische gedachte, maar kanker en doodgaan is niet hetzelfde.

Je kunt ook beter worden. Je moet niet vergeten dat er een heleboel verschillende soorten kanker zijn. Blijf niet met je angsten en vragen rondlopen, maar leg ze voor aan de arts die je vader of moeder behandeld of aan een verpleegkundige.

Kan ik iets doen om mijn vader of moeder te helpen?
Je hoeft natuurlijk niet meteen de wereld op z'n kop te zetten, maar misschien kun je af en toe iets extra's doen.

Boodschappen halen, de tuin aanharken, op je broer of zusje passen, eten koken, een leuke film halen of de krant voorlezen, er is altijd wel iets te doen.


klik hier om berichten op het forum te plaatsen of te lezen