Hulpverleners

Professionele hulp en onder-
steuning is niet per definitie noodzakelijk. Veel kinderen met een vader of moeder met kanker redden het met behulp van de mensen om hen heen. Educatie, uitleg en ondersteuning zijn belangrijke begrippen. Stel ouders in ieder geval de volgende vragen. Hoe zit het gezin in elkaar? In hoeverre zijn de kinderen op de hoogte van de ziekte en de behandelingen en hoe gaan ze er tot nu toe mee om? Welke vragen leven er t.a.v. de kinderen?

Bent u in de positie dat u de kinderen ziet en spreekt, dan zijn er afhankelijk van de leeftijd verschillende interventies mogelijk. Die variëren van uitleg geven en praten, tot samen tekenen, schrijven, boksen, filmen, troostdozen of schatkisten maken, een veilige plek visualiseren, muziek maken, een spel spelen, gedichten maken en samen een eindje lopen.

Blijf u realiseren dat elk kind een persoonlijke geschiedenis heeft. Dat ouders hun kinderen het beste kennen. Dat een ouder die ziek is, het soms gewoon even niet meer weet. Dat er ouders zijn die er helemaal alleen voor staan. Dat de meeste kinderen wel degelijk over kanker nadenken.