Verdriet

Veel kinderen met een vader of moeder met kanker zijn verdrietig. Gewoon, om wat er speelt, of omdat het thuis zo anders dan anders is. Ouders vinden dat vaak heel moeilijk. Het is pijnlijk om je te realiseren dat je kind verdrietig is om iets wat er met jou gebeurt. Het helpt als ouders kunnen meedenken wat te doen met dat gevoel. Elk kind krijgt immers vroeg of laten met verdriet te maken. De ene keer lucht praten op, de andere keer helpt het om samen te gaan lopen of fietsen. En zo is er natuurlijk nog wel meer te bedenken. 

Soms is de reactie tegenovergesteld en lijkt het alsof kinderen nauwelijks verdrietig zijn. Ook dat is voor ouders vaak moeilijk te begrijpen. Vertel hen waarom kinderen dat doen. Omdat ze hun ouders niet met hun verdriet willen belasten bijvoorbeeld, of omdat ze afleiding nodig hebben. Dat kinderen zich wel degelijk zorgen maken is op een indirecte manier vaak heel goed te zien en te horen. In de verhalen op het forum bijvoorbeeld, in hun tekeningen en gedichten of in de muziek waar ze naar luisteren.