Zorgen van ouders

Ouders vragen zich met regelmaat af wat er in de hoofden van hun kinderen omgaat. Ze maken zich zorgen over hun kinderen en voelen zich soms schuldig. Wat nemen de kinderen van het ziek zijn mee voor later? Uiten ze zich wel voldoende? Raken ze beschadigd door wat ze meemaken?
Ouders vragen zich ook af op welke manier ze aan hun kinderen moeten vertellen dat ze kanker hebben. Ze willen hun kinderen beschermen. Maar kinderen hebben voelsprieten, ze horen en zien dat het mis is en ontwikkelen daarover hun eigen angstige fantasieën. U helpt ouders door hen erop te wijzen dat niet weten erger is dan weten.
Het is begrijpelijk, maar niet verstandig om het woord 'kanker' te omzeilen. Praten ouders er omheen dan worden kinderen op een dwaalspoor gebracht en horen ze het

