Het is niet zo dat alle kinderen op deze manier reageren. Wél is het zo dat al deze gedragingen onder de categorie 'normaal' vallen. Het zijn normale reacties op een crisissituatie, maar daarom natuurlijk niet minder lastig. Het wordt pas zorgelijk als de kinderen zich langdurig heel anders gedragen dan u gewend bent.
Aanhoudend negatief gedrag is een noodkreet om hulp. Maar ook een kind dat gedurende langere tijd veel te lief is, zit vaak niet goed in z'n vel. Klop eens aan bij een goede kennis, een leerkracht, een lotgenoot, een verpleegkundige, de pastor, een kinder- en jeugdpsycholoog.
Het kan een opluchting zijn om uw zorgen eens bij een ander op tafel te leggen. Opvoeden is al moeilijk, laat staan als je ziek bent.
Oudere kinderen hebben vaak moeite met loslaten. Op weg naar de volwassenheid willen ze op eigen benen staan. Tegelijkertijd maken ze zich zorgen om de zieke ouder. Ook krijgen ze soms verantwoordelijkheden die ze niet altijd aankunnen. Het gevolg is dat ze dichtslaan of dwars gaan liggen.
Hoe koppig ze ook zijn, ze hebben iemand nodig om tegenaan te praten.
Ramon:
"Weet je wel wat het betekent als je als negentienjarige je eigen doodzieke
vader onder de douche moet zetten? En de volgende dag zat ik weer gewoon
tussen mijn klasgenoten. Ik weet dat het niet anders kon, maar ik kan het
nog steeds niet bevatten."